by 
Jeden lek może ułatwiać oddawanie moczu, inny stopniowo zmniejszać objętość prostaty. Jeszcze inny jest dobierany przede wszystkim do naglącego parcia. Zrozumienie tych różnic pomaga ocenić, czego oczekiwać po leczeniu i dlaczego recepta nie powinna być kopiowana od znajomego z podobnymi objawami.
Trudności w oddawaniu moczu nie zawsze wynikają z łagodnego rozrostu prostaty. Częstomocz, słaby strumień i nocne wizyty w toalecie wymagają oceny ich możliwych przyczyn.
Najpierw rozpoznanie i cel terapii
Lekarz bierze pod uwagę nasilenie dolegliwości, ich wpływ na życie, badanie fizykalne i wyniki dobranych badań. Pomocne mogą być badanie moczu, pomiar zalegania po mikcji, ocena przepływu moczu oraz wielkości prostaty. Zależnie od sytuacji omawia się oznaczenie PSA. Inaczej planuje się postępowanie przy łagodnych objawach bez powikłań, inaczej przy nawracającym zatrzymaniu moczu, zakażeniach lub uszkodzeniu górnych dróg moczowych.
Nagła niemożność oddania moczu wymaga pilnej pomocy. Nie należy wtedy czekać, aż nowa tabletka zacznie działać. Gorączka, silny ból i widoczna krew w moczu również wymagają oceny, niezależnie od wcześniej rozpoznanego rozrostu.
Alfa-blokery: przede wszystkim łagodzenie objawów
Leki tej grupy zmniejszają napięcie mięśni gładkich w obrębie prostaty i szyi pęcherza. Mogą stosunkowo szybko poprawiać objawy i przepływ moczu, ale nie zmniejszają samego gruczołu oraz nie zastępują leczenia ograniczającego ryzyko progresji w odpowiednio dobranej grupie pacjentów. Brak natychmiastowej pełnej poprawy nie uzasadnia samodzielnego zwiększania dawki ani łączenia kilku preparatów o podobnym działaniu.
Do możliwych działań niepożądanych należą zawroty głowy, spadki ciśnienia przy wstawaniu i zaburzenia wytrysku. Ryzyko różni się między lekami i zależy także od innych przyjmowanych preparatów. Przed operacją zaćmy powiedz okuliście o obecnym lub wcześniejszym stosowaniu alfa-blokera. Nie odstawiaj go samodzielnie na podstawie tej informacji.
Inhibitory 5-alfa-reduktazy działają wolniej
Finasteryd i dutasteryd wpływają na przemiany androgenów w prostacie. Są rozważane przede wszystkim u mężczyzn z powiększonym gruczołem i ryzykiem postępu choroby. Efekt rozwija się przez miesiące; w odpowiedniej grupie leczenie może zmniejszać ryzyko zatrzymania moczu i konieczności operacji. Nie jest więc odpowiednikiem doraźnego leku przynoszącego szybką ulgę. Zdarza się, że lekarz łączy tę grupę z alfa-blokerem, aby realizować oba cele.
Preparaty te obniżają stężenie PSA. Informacja o ich przyjmowaniu jest niezbędna przy interpretacji wyniku. Niższe PSA po rozpoczęciu terapii nie jest samo w sobie dowodem wykluczającym raka. Szczegóły wyjaśnia poradnik o znaczeniu PSA, MRI i biopsji prostaty.
Możliwe są między innymi zaburzenia pożądania, erekcji i wytrysku. Zmiany nastroju również należy zgłaszać lekarzowi, zamiast pomijać je podczas kontroli. Zapoznaj się z ulotką konkretnego preparatu i uzgodnij postępowanie przy nowych objawach.
Co, jeśli dominuje parcie lub częstomocz?
Niektórym mężczyznom dobiera się leki antymuskarynowe lub agonistę receptora beta-3, szczególnie gdy dominują objawy związane z magazynowaniem moczu. Przed ich zastosowaniem i w trakcie leczenia znaczenie może mieć ocena opróżniania pęcherza. Działania niepożądane i przeciwwskazania zależą od grupy: obejmują na przykład suchość w ustach, zaparcia lub konieczność kontroli ciśnienia. Dobór uwzględnia również wiek, inne choroby i łączny wpływ leków.
Samo parcie nie dowodzi, że trzeba „zmniejszyć prostatę”. Odrębną częścią oceny bywa rozpoznawanie pęcherza nadreaktywnego. Czasem potrzebne jest połączenie różnych metod, a nie wymiana jednej tabletki na silniejszą.
Tadalafil może być rozważany u wybranych pacjentów, także z zaburzeniami erekcji. Nie nadaje się jednak dla każdego i nie wolno łączyć go z azotanami. Przy wyborze leczenia lekarz musi znać pełną listę przyjmowanych środków.
Kontrola powinna oceniać efekt, a nie tylko odnawiać receptę
Warto ustalić, które objawy mają się poprawić i po jakim czasie. Pomocne są zapisane obserwacje dotyczące nocnych mikcji, parcia i tolerancji leku. Suplementy reklamowane „na prostatę” nie są wymienne z lekami o określonym działaniu i nie powinny opóźniać sprawdzenia niepokojących objawów.
- Przynieś listę leków oraz informację, od kiedy i jak regularnie je stosujesz.
- Zgłoś zawroty głowy, zmianę wytrysku, problemy seksualne i nowe trudności z mikcją.
- Zapytaj, kiedy brak poprawy będzie powodem zmiany strategii.
Jeśli leki nie wystarczają lub pojawiają się określone powikłania, rozważa się leczenie zabiegowe. Jedną z możliwości jest przezcewkowa resekcja prostaty, czyli TURP, ale wybór metody zależy od całej oceny, a nie samego faktu przyjmowania leków przez dłuższy czas.Pokrewne Tematy
